خدایا باز دل را ناز کردی                چه زیبا در به رویم باز کردی

سلام خوبید؟ چه خبرا؟

بعد از احوال پرسی ها برم سر اصل مطلب

اما اصل مطلب :

«یادش بخیر باد تنها بودم و تنها تازه احساسی را تجربه کرده بودم که تا آن زمان نمیدانستم چگونه است اما حال خود را دچارش میدیم و نمیدانستم باید چه کنم؟ احساسی توأم با انتظار نیازمند بودم که با کسی سخن بگویم و چه سخت بود زمانی که تلاش میکردم و به هیچ نتیجه ای نمیرسیدم دل میخواست تا از تجربه ی جدیدش با دیگران بگوید میخواست بداند آیا همان است که فکر میکند میخواست مطمئن شود یادم نمیرود که ترسی نیز وجود داشت و چقدر تلاش برای مبارزه با این تجربه ی جدید به خاطر همین ترس.

و زمانی که فهمیدم کار دل است و از دستم خارج است پس به انتظار نشستم در تنهایی به انتظارش نشستم تا شاید باز دوباره ببینمش

تا شاید درد دلم را که خود او بود برایش بازگو کنم اما او نیامد خیلی دیر آمد و من که انتظار دیوانه ام کرده بود رو به نوشتن آوردم خواستم که با دیگران بگویم پس انتظار را ساختم و چه خوب بود که حرف میزدم

و امروز سالروز آن روز بزرگ است آن روز که سخن گفتن را برای بار دوم و به شیوه ی دیگر آموختم و چه شیرین است که هستم و این روز را پاس میدارم »

تولدت مبارک انتظار من

اما حالا آمار بدم کل پستهایی که گذاشتم ۱۱۷ تا بوده بگو ماشاالله 

پر بیننده ترین پستی که داشتم ۲۵/۱/۸۸ بوده با عنوان خدا

بعد از اون ۱۹/۴/۸۸ باز پستی بوده با عنوان خدایا

البته با نظرات خصوصیش گفتم ها

اما پر بیننده ترین پست سال ۸۷ هم هم شکست و هم شکستم داد دل

فکر کنم موجهای زیادی رو پشت سر گذاشتم اما به طور کلی بگی نگی همیشه غمگین نوشتم و خدا رو شکر که پشیمون نیستم و اینجا رو خیلی دوست دارم اینجا دوستای زیادی دارم که در بعد مکان هیچکدومشون رو نمیشناسم اما دوستشون دارم و امیدوارم که دوستم داشته باشن یه داداش گلم دارم که از نصفه ها اومد و نمیتونم حضور همیشگیشو نادیده بگیرم و مخصوصا حالا که به اونم باید تبریک گفت داداشی تبریک مجدد

اما باید بگم که حالا خیلی چیزها اتفاق افتاده و عوض شده اونم به شکلی که خودم باور نمیکنم و فکر نمیکردم یه روزی اینجوری بشه اما بازم شکر  

از همه شما که تا اینجا همراهیم کردین ممنونم با تمام وجودم امیدوارم وب خوبی بوده باشه و امیدوارم که بتونم بهتر بشم  

صبح می آید و شب می رود و نور و صدا می مانند
قطره ای نور و صدا بر لب خشکیده ی خود ، جاری کن ...

دوستتون دارم